Bielsko tatry
 
  Strona główna
  nowości
  Historia
  Pokazy
  Szybownictwo
  Lotniska
  Z archiwum Wojtka
  YouTube
  Ratownictwo
  Sport
  JAZZ
Sonda
Ulubione tematy :
:: lotnictwo
:: architektura miast
:: przemysł
:: zabytki
:: przyroda
:: dziennik gorgola
:: reportaże
:: inne

Zdjęcie tygodnia


powiększ

Dziennik Gorgola


Dzień 10 - pierwszomajowy koncert gitarowy ! Czyli jak pokopał mnie prąd.

Dzień 11 - moje Aleksandrowice

Dzień 9 - Zbójnik Jakubek i spotkanie integracyjne w Krynicy.

Reklama


   
 
 
Google
Pokaż artykuły w tej kategorii

ABC "starego" Żaru

Górska Szkoła Szybowcowa „Żar” im. Adama Dziurzyńskiego.
Film przedstawia widok na szczyt Żaru przed budową zbiornika elektrowni szczyto-pompowej Porąbka-Żar ( budowa 1971-1979 ).

Chcąc przybliżyć internautom wiedzę o ówczesnym Żarze, przytoczę opis tego wspaniałego szybowiska z książki Adama Skarbińskiego „Dzieje lotnictwa na Podbeskidziu 1932-2000”.

„Góra leżąca w środku Beskidu Małego w odległości 28 km szosą od Białej o wysokości 761 m n.p.m. jest położona nad sztucznym Jeziorem Międzybrodzkim ( budowa w latach 1928-1937 ) zamkniętym zaporą na rzece Sole w Porąbce ( budowa 1914-1936 ), oddanej do użytku w 1937 roku. Wierzchołek góry jest płaski, o nieznacznym nachyleniu, opadającym z zachodu na wschód, posiada wydłużony, kopulasty kształt. Południowy stok jest znacznie łagodniejszy od północnego z położonym od dołu zboczem o nachyleniu około 2-5 %. Wysokość względna szczytu wynosiła około 410 m w stosunku do środka lądowiska położonego na wysokości ok. 350 m n.p.m.. Różnica wysokości była istotna dla startujących ze szczytu pilotów, szczególnie w warunkach bezwietrznych wznoszeń termicznych.
Bardzo korzystne było też położenie Żaru w stosunku do otaczających zboczy. Odległości szczytu od nich były zbliżone do optymalnych, nie powodowały zakłóceń w powstawaniu prądów zboczowych, w równocześnie umożliwiały przeskoki ze zbocza na zbocze.”

„Już w styczniu 1947 roku ukończono budowę dużego hangaru zbudowanego z kamienia łamanego, przykrytego łukowatym, drewnianym dachem krytym blachą z założoną póĽniej w czynie społecznym instalacją elektryczną. Pojemność hangaru , jak pamięta A. Zientek, obliczona została na około 50 zdemontowanych szybowców lub maksymalnie 25 szybowców zmontowanych. Położony był około 200 metrów od powstającego budynku administracyjno-meteorologicznego. Postawiono przy nim przybudówkę, mieszczącą mały przedsionek i warsztat szybowcowy remontowo-naprawczy.”

„Teren przed hangarem był wyłożony kamieniami i tworzył płytę montażową. Budynek meteo, hangar i internat zostały połączone chodnikami z płyt betonowych ułatwiających toczenie szybowców. Budynek administracyjno-meteorologiczny, umieszczony w zachodniej części szczytu, zaprojektowano z cegły na podstawie, podbudówce z kamienia łamanego. Dwa piętra miały pokoje, wyżej mieściła się sala meteorologiczna, a nad nią taras i charakterystyczna wieża, na której umieszczono rękaw pokazujący kierunek wiatru. Mieściły się w nim biura, sala wykładowa i mieszkanie kierownika ”

„U podnóża góry znajdował się mały drewniany hangar, z przybudówką, garażem i magazynkiem. Z dolnego hangaru wychodził do połowy lotniska mały, linowy wyciąg elektryczny, wybudowany w czynie społecznym. Miał on silnik umieszczony w budynku dolnej stacji wyciągu linowo-szynowego prowadzącego na szczyt Żaru. Lina w terenie zmieniała kierunek tocząc się na rolce, rozwijana ręcznie, podczepiano do niej po kilka szybowców. Był używany przy szkoleniu do podkategorii A i B oraz do dociągania lądujących szybowców do rampy stacji wyciągu na szczyt.”


Szczyt Żaru z lotu ptaka







Losowe zdjęcia


powiększ

powiększ

powiększ

powiększ

powiększ

powiększ

Imprezy lotnicze


26 Mistrzostwa Bielska w gimnastyce sportowej. 2019.03.08

Złap Bakcyla - spotkanie z mistrzami Narciarstwa

X NOWOTARSKI PIKNIK LOTNICZY 7-8. 07.2018